Drie maanden later

De eerste chemokuur heb ik 3 dagen geleden gehad. Ik zag er niet tegenop, integendeel….ik wilde het juist zo snel mogelijk maar laten gebeuren. Ik zeg altijd ‘Wat moet, dat moet!’. Ik was wel een beetje bang voor de bijwerkingen die ik zou kunnen krijgen, want in de voorbereidende informatie geven ze een waslijst aan mogelijke bijwerkingen. 

Ok ik slaap slecht, maar dat heb ik al sinds in zwanger ben, hoort erbij. Verder heb ik echt nergens last van. Sterker nog, ik voel me fitter dan een week geleden! Misschien mag ik niet te vroeg juichen en moet de chemo zijn werk nog doen.

Ik ben ondanks de borstkanker heel erg gelukkig! Maar echt! Er zijn door de borstkanker wat beperkingen in mijn leven gekomen, maar mijn leven is nog steeds heel erg mooi. Een mooi gezin, dat me elke dag laten lachen. Sinds kort verhuisd naar een fijn ‘thuis’, dat elke dag nog steeds fijner wordt. Een werkgever waar ik me ontzettend thuis voel en met plezier naar toe ga (ging, ik moest stoppen met werken). Zou het door mijn ziekte komen dat ik ineens besef hoeveel mijn leven waard is?

Ik ben Heln Atmowirono, 36 jaar, partner van Robert, stiefmoeder van Jody (8 jaar), moeder van Jane (1 jaar) en van een dochter (nu nog) in de buik. Ja, het is echt Heln (zonder tweede ‘e’), want die is mijn vader vergeten bij aangifte.

Sinds 1987 ben ik woonachtig in Amsterdam. Daarvoor heb ik 4 jaar in Suriname gewoond en enkele jaren weer daarvoor ben ik geboren in Kampen, omdat we in Biddinghuizen geen ziekenhuis hadden ;o)

Vorig jaar, na de bevalling van mijn eerste dochter, heb ik 9 maanden thuis gezeten, omdat ik op het werk helaas boventallig werd vanwege een reorganisatie. Maar ‘elk nadeel heb z’n voordeel’! Ik heb heerlijk kunnen genieten van de zomer en alle eerste keren van mijn pasgeboren dochter.

Deze zomer zal ik weer thuis zitten, maar nu omdat ik tijdens mijn zwangerschap behandeld word tegen borstkanker.

Kom in contact

of plaat een reactie op deze blog
Neem contact op