De haren vallen uit

Het was toch even schrikken

Het zat eraan te komen. Ik wist dat mijn haar zou gaan uitvallen en had me er al enigszins op voorbereid door mijn haar nog iets korter te laten knippen. Ik had al een kort koppie, maar ik ging nog een stapje verder. Coupe á la Grace Jones. Het stond me ook nog!

Toch was het schrikken toen ik zag dat de eerste plukken haar uit mijn hoofd kwamen. Eergisteren, een paar dagen na de tweede chemokuur, werd ik wakker met een kale plek aan de zijkant van mijn hoofd. Het was zover. Het aftakelingsproces was begonnen. Na een douchebeurt lag de hele douchecel onder de haren, maar ook mijn handdoek zat vol en overal waar ik liep liet ik een spoor van haren achter me. Het is zo confronterend.

 

Moeilijk te accepteren

Op het toppunt van mijn vrouwelijkheid, tijdens de zwangerschap, wordt mijn vrouwelijkheid mij ontnomen. Ook al had ik geen lange weelderige lokken, ik was verdomd vrouwelijk met dat korte koppie. Nu moet ik een paar maanden met een kale kop rondlopen. Dat zie ik helemaal niet zitten.

Ik weet dat het tijdelijk is, het haar groeit na de chemotherapie wel weer aan. Maar het is wel moeilijk om te accepteren dat dit gebeurt. Ik ben mentaal sterk, kan echt veel hebben, maar mijn (korte) haren heb ik lief. Ik heb flink moeten janken hierom. En dat mag. Hoort bij het verwerkingsproces.

Mezelf weer bijeen geraapt

Ik heb even een dip gehad. Een paar flinke huilbuien. Mijn zus moest zelfs ’s nachts met donuts komen om me te troosten. Dat laatste zal ook met de zwangerschapshormonen te maken hebben.

Daarna heb ik mezelf weer bijeen geraapt en bedacht hoe ik dat ga aanpakken met een kale kop.

Een pruik is voor mij geen optie. Het is bijna altijd te zien als iemand een pruik draagt. Dat is geen gezicht…vind ik. Ieder zijn eigen ding. Doe mij maar hippe hoofddoekjes. Gelukkig heb ik hippe vriendinnen met hippe hoofddoekjes, die me de nodige hoofddoekjes en stylingtips hebben gegeven.

Vandaag stond ik dan voor de eerste keer met een hoofddoekje op in de sportschool. Het was even wennen, maar het was goed te doen. Zo, deze drempel ben ik gepasseerd.

 

Kom in contact

of plaat een reactie op deze blog
Neem contact op