JA het gaat echt goed

Het is begrijpelijk. Mijn familie, vrienden en kennissen willen graag weten hoe het met me gaat. Ze zijn bezorgd, nieuwsgierig, oprecht geïnteresseerd en leven mee. Ik krijg dagelijks berichten, appjes en kaarten. Zo ontzettend lief! 

Maar weet je, ik heb helemaal geen zin om het er altijd over te hebben of om eraan te denken. En al helemaal niet op een feestje.

Grrrr, soms is het zo vermoeiend. Om het er steeds over te moeten hebben. Ga je naar een feestje, ben je het middelpunt van de aandacht. Iedereen die maar vraagt hoe het met je gaat. Nee, maar hoe het echt met je gaat. ‘Hoe kwam je erachter?’, ‘Hoe voel je je?’.

Deze vragen krijg ik dagelijks, maar op zo’n feestje ben ik elke 10 minuten dezelfde vragen aan het beantwoorden. En aan het einde van de avond denk ik: ‘Jaha, het gaat écht goed!’

Het is ook niet gelogen, het gaat ontzettend goed met me en dat is duidelijk te zien. Maar toch denken mensen op één of andere manier dat het wel slecht met je zal gaan, omdat het zo vreselijk is dat je zwanger bent en borstkanker tegelijk hebt.

‘Het komt goed hoor’, ‘Zet ‘m op hè!’. Is er iets wat die mensen weten, wat ik nog niet weet? Want ik begrijp hun reactie op mij niet. Ik zeg toch dat het goed gaat?! Dan hoeven ze mij toch niet ervan te overtuigen dat het goed komt? Het is goed bedoeld, dat begrijp ik wel.

Ziek zijn is erg, maar ik vind het misschien wel erger om het er steeds/dagelijks over te moeten hebben. Ik kan enorm genieten van mijn vrije tijd, van een zonnige dag, van lekker een uurtje sporten, van een wandeling met mijn dochter langs het water. En dan *ping* komt er een appje binnen: ‘Hoe voel je je na die eerste chemo?’ Pfff, zo’n bericht verstoort m’n positieve vibe. Laat me dan liever met rust. Ik wil niet de hele tijd ermee bezig zijn. Wanneer ik niet aan het infuus zit of voor de derde keer in de week in het ziekenhuis hoef te zijn, dan wil ik gewoon genieten van mijn leven.

Er zijn een paar mensen, die me goed genoeg kennen, die weten hoe ik in elkaar zit en hoe ze me wél (of juist niet) moeten benaderen, zonder mijn positieve vibe te verstoren. Heel simpel: ze laten geen medelijden in hun bericht weerklinken. Een kleine nuance, die voor mij een wereld van verschil maakt.

Kom in contact

of plaat een reactie op deze blog
Neem contact op