To wig or not to wig

Een pruik zie je zitten

Zoals ik eerder aangaf, vind ik een pruik helemaal niets. Je ziet het vaak zitten, althans dat denk ik. Wie weet heb ik een hoop pruik dragende mensen gezien, zonder dat ik doorhad dat ze een pruik droegen. Maar dat betwijfel ik.

In de behandelruimte voor de chemotherapie vliegen de pruiken je om de oren. De meeste patiënten daar zijn (gelukkig wel!) op leeftijd en dragen een pruik. Dat snap ik aan de ene kant ook wel, want als je de aanbevolen websites voor hoofddoekjes bezoekt, word je er niet blij van. Ik werd er werkelijk verdrietig van. Is dít het aanbod om mezelf te verfraaien? De modellen en hoofddoekjes op die websites zien er niet uit! Ze zien er uit als ‘patiënten’. Zo wil ik er niet uitzien! Dat bén ik dan misschien wel, een patiënt, maar dat hoeft toch niet zo benadrukt te worden? Dan kan ik beter gelijk een sticker op mijn voorhoofd plakken met ‘IK BEN KAAL DOOR CHEMO’. Nee, met het huidige aanbod aan hoofddoekjes op het internet ben ik niet tevreden.

 

Eigen ‘look’ met hoofddoek

Gelukkig heb ik met vriendinnen kunnen werken aan een heel eigen ‘look’ met hoofddoekjes. Het zijn eerder hoofdtooien. Het is even wennen om elke dag een hoofddoek te dragen. Net als bij het dragen van een bril, dat moet je opbouwen.

Ik zie er in elk geval tien keer beter uit dan die dames op die webshops. Dat vinden niet alleen familie, vrienden (die het misschien uit beleefdheid zeggen) en ikzelf, maar ook van vreemden op straat krijg ik complimenten. Fijn! Ik wil er ook beter in plaats van slechter uitzien met hoofddoek op.

Toch een pruik?

Toch ben ik na het praten met één van mijn beste vriendinnen naar Back Stage op de Rozengracht gegaan om wat pruiken te passen. Peggie bracht me op het idee om pruiken te passen die juist heel erg opvallen. Bijvoorbeeld een roze afro of een groene bob-lijn. Altijd handig voor verkleedfeestjes en ach, als het toch vergoed wordt door de verzekering, is het ’t zeker waard om te proberen.

Ik wilde mijn haar altijd een keer witblond laten verven. Super leuk idee, dat vond mijn kapper ook. Alleen heb ik een donkere huidskleur en donker haar, dus het zou minimaal een hele dag duren om te ontkleuren en daarna zou het waarschijnlijk gelijk uitvallen omdat het zo ontzettend slecht is voor het haar. Het was een No Go.

 

Blondie

Yes! Dit was mijn kans om een keer witblond te gaan! Ik paste de ene na de andere witblonde pruik. Het stond me cool!  Sjoerd, de medewerker van Back Stage besloot om nog wat pruiken te bestellen, zodat ik ook wat andere modellen kon passen voordat ik een definitieve keuze zou maken. In de tussentijd zou ik checken bij mijn zorgverzekeraar of de pruik wel vergoed wordt. Helaas bleek dat mijn zorgverzekeraar de pruik niet vergoedt, omdat Back Stage geen gecertificeerde leverancier van pruiken is. Ik heb nog gevraagd om een uitzondering te maken, maar nee….dat kan niet.

Zo’n pruik kost tussen de 400 en 500 euro. Ik heb nog overwogen om het zelf te betalen, maar de pruik zou niet voor elke dag zijn. Dat zou dan een beetje zonde van het geld zijn.

Ik ga maar even kijken wat het aanbod bij de gecertificeerde pruikenwinkels is. Misschien ga ik de komende maanden wel als ‘blondje’ door het leven.

 

 

Kom in contact

of plaat een reactie op deze blog
Neem contact op